หญ้าตีนกา

ภาพประกอบ
จากเฟซบุ๊กท่านนึง

หญ้าตีนกา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Eleusine indica) เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า: หญ้าปากคอก, หญ้าปากควาย อยู่ในสกุล Eleusine - Eleusine วงศ์ Poaceae - Poaceae อันดับ Poales - Poales ชั้น Liliopsida - Liliopsida ไฟลัม Tracheophyta  - Tracheophyta หญ้าตีนกามีถิ่นกำเนิดในเม็กซิโก เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว ลำต้นสั้นตั้งเป็นกอ ความสูงของกอประมาณ 50 ซม. ลำต้นแบนสีขาว - เขียวอ่อน แตกต้นใหม่ที่โคนกอเป็นกอขนาดใหญ่ ใบรูปแถบยาวปลายเรียวแหลม โคนใบมีขนไม่แข็งนัก กาบใบค่อนข้างใหญ่สีเขียวอ่อน - ขาวหุ้มซ้อนทับใบที่เกิดลำดับหลัง ออกดอกที่ปลายยอด ก้านดอกสีเขียวกลมยาว และแตกช่อดอกที่ส่วนปลาย 3 - 8 ช่อ ในแต่ละช่อย่อยมีดอกย่อยจำนวนมาก

1.0 ลักษณะและข้อมูล

1.1 โครงสร้าง ใบและกาบใบ อ่อนเรียบ มีขนแข็งยาวตามขอบ ลิกุลเป็นเยื่อบางๆ มีขอบหยัก

แผ่น ใบเรียบหรือมีไทรโคมแข็งยาว ขอบใบมีขน กาบใบไม่มีขน ลิกุลเป็นเยื่อบางๆ มีขนขึ้นอยู่ด้านบน

ดอกหญ้าตีนกา

ดอกหรือหัวเมล็ดมีลักษณะคล้ายตีนกา ช่อดอกย่อยเรียงตัวเป็นสองถึงหกนิ้ว แผ่ออกที่ปลายก้านดอก ปลายด้านนอกยื่นออกมาคล้ายตีนกา

ลำต้นโค้งงอและมีรากที่ข้อล่าง ปลายยอดตั้งขึ้นและสามารถสูงได้ถึง 28 นิ้ว

 

1.2 การขยายพันธุ์ และการเจริญเติบโต หญ้าตีนกา เจริญเติบโตได้ดีในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้นสูงและฝนตกสม่ำเสมอ

2.0 ประโยชน์

เมื่อยามขาดอาหาร เมล็ดพืชของหญ้าตีนกา จะถูกเก็บมากิน วัชพืชทางการเกษตรนี้ปลูกสำหรับพืชไร่ อาหารสัตว์ และสนามกอล์ฟ จัดเป็นวัชพืชสิ่งแวดล้อมในประเทศต่างๆ บางประเทศในเอเชียใช้บางส่วนของพืชชนิดนี้เป็นยาสมุนไพร